จะว่าไงดีนะ?

555 มาอีกแล้ว ผลิตผลจากการหนีความจริง

มันคือฟิค! D.Gray-Man เป็นคู่ Allen x Kanda

และมันเป็น Y-Type ใครไม่ชอบอย่าอ่านนะก๊ะก้า~~~!!!

รายงาน 3 เล่มล่ะ? - ก็สาปส่งลงนรกพร้อมคนทำวันพรุ่งนี้ไง ถามได้ (เอ๊ะ???)

ที่อยากจะบอก...มันมั่วได้ใจครับเรื่องนี้...ต้นไม้เอย พิษเอย วิธีการปฐมพยาบาล (?) แบบแม่งๆ

ไงๆ ก็อภัยกันด้วย ตอนนี้ไม่มีเวลาค้น ปั่นๆ กระจุยๆ

ถามพี่เอสแล้ว พี่เอสบอกว่ามันไม่ตลกนี่!

ห้ามขำด้วย งืออออออ TT[]TT!!!

มาๆ ไปอ่านกัน

ทิ้งคอมเมนต์ไว้เป็นกำลังด้วยนะฮะ


- Immoral Lust -

By Zakuro

Start:

ไอ้เรื่องที่จะให้มาเห็นอกเห็นใจคนอื่นน่ะ...งี่เง่าสิ้นดี

ไอ้คนที่ดีแต่ทำเป็นใจดี เสียสละเพื่อคนอื่นก็เหมือนกัน

ไม่ว่าใคร ไม่ว่าอะไรก็บ้าบอทั้งนั้น

ถึงจะถูกเรียกว่าคนไร้เพื่อน ไม่มีใครคบก็ไม่สำคัญ

ถ้าจำเป็นต้องมีเพื่อนหรือคนรักเพื่อไม่ให้เหงาล่ะก็...ไม่มีก็ไม่เห็นเป็นไร

เหงาบ้าบออะไร...ทุเรศน่า

เพื่อน อย่างนั้นเหรอ?

คนรักก็เหมือนกัน ยิ่งไร้สาระไปกันใหญ่

ทุกวันนี้ก็ตายกันอย่างกับใบไม้ร่วง น่าสมเพช

ยังจะเอามาถ่วงแข้งถ่วงขา...แค่ตัวเองก็จะเอาไม่รอด

จะตายไม่ได้...เพราะเราจะตายไม่ได้

โทมะครับ

ขอรับท่านวอคเกอร์? ชายในชุดคลุมสีขาวหันมาหา

คือว่า... เด็กหนุ่มผมขาวมองไปยังเจ้าของเรือนผมสีดำที่เดินนำทิ้งระยะพอสมควรด้านหน้าแล้วก็หันมองคนที่เดินอยู่ข้างๆ กันก่อนจะชั่งใจถามออกไป

คันดะน่ะครับ...

ขอรับ? เมื่อดูแล้วว่าอเลนเหมือนไม่กล้าพูดออกมา โทมะจึงพยายามช่วยส่งให้

คันดะ...เคยทำหน้าอย่างอื่นนอกจาก...อารมณ์เสีย อารมณ์เสีย แล้วก็อารมณ์เสียมั้ยครับ?

หลังจากฟังคำถามจบ โทมะก็หยุดชะงักจนอเลนต้องหยุดตาม

ถามทำไมขอรับ?

ก..ก็สงสัยธรรมดาๆ ถ้าไม่รู้ก็ไม่เป็นไรหรอกครับ อเลนยิ้มแห้งๆ พร้อมโบกไม้โบกมือประกอบ

ไม่ขอรับ...ก็พอจะเคยรู้เคยเห็นมาบ้าง

จริงเหรอ? อเลนเผลอแสดงท่าทีสนอกสนใจ

ขอรับ โทมะมองไปยังคนที่ยังจ้ำนำอยู่ด้านหน้าไม่หยุดก่อนออกเดินต่อโดยมีอเลนรีบเดินตามมา

ก็...เคยเห็นใบหน้าที่เหมือนกับจะเขิน แล้วก็ตอนยิ้มนิดหน่อยขอรับ ดูเหมือนจะแสดงออกมาเฉพาะต่อหน้าท่านผู้นั้นเพียงคนเดียว

ใครเหรอครับ?

ท่านราบี้ หลานชายของท่านบุ๊คแมนขอรับ ท่านวอคเกอร์คงยังไม่รู้จัก ทั้งสองท่านดูเหมือนจะรู้จักกันมานาน เพราะเท่าที่เห็นก็มีเพียงท่านราบี้เท่านั้นล่ะขอรับที่กล้าพูดเล่นกับท่านคันดะ

อ..อือ... อเลนพยักหน้ารับรู้

สนใจอะไรแปลกๆ นะขอรับ

อะ...ฮะๆ...ก็...ก็น่าสนใจออกไม่ใช่เหรอ? อเลนลอยหน้าลอยตาทำไม่รู้ไม่ชี้

การที่คันดะมีนิสัยอย่างที่เห็นก็ไม่ใช่เรื่องอะไรที่เขาจะต้องไปใส่ใจ เพียงแต่นิสัยที่ว่าออกจะแปลกไปสักหน่อยถ้าจะบอกว่าเป็นนิสัยดั้งเดิมของเจ้าตัว สำหรับอเลนแล้วคิดอยู่ว่าการแสดงออกของคันดะแข็งกร้าวจนเหมือนทำตัวเป็นขบถไปอย่างนั้นเอง อาจจะเพราะทิฐิบางอย่างของเจ้าตัวที่ไม่มีใครรู้ แต่มนุษย์เราจะทำหน้าเครียดอยู่ตลอดคงเป็นไปไม่ได้ ถึงจะมั่นใจอย่างนั้น...แต่ก็ไม่เคยเห็นสีหน้าแบบอื่นของคันดะเสียที พอได้ยินว่ามีสีหน้าอื่นอยู่ก็อยากจะเห็นอยู่เหมือนกัน

จะว่าไป...มันก็ผิดปกติที่เขาเอาแต่คิดถึงเรื่องของคันดะ แต่ก็ไม่ได้สนใจอะไรมากเป็นพิเศษ จะเพราะอะไรก็คงไม่สำคัญนัก

คันดะตอนเด็กๆ เนี่ย...จะวิ่งเล่นแบบคนอื่นๆ มั้ยนะ... เผลอพึมพำออกมาอย่างนั้นเบาๆ แต่ออกจะผิดจังหวะไปเล็กน้อยเมื่อรู้สึกตัวอีกทีคนที่พูดถึงก็ยืนอยู่ไม่ไกลเพราะหยุดรอให้โทมะและอเลนที่รั้งท้ายตามมาทัน

ไม่วิ่ง ไม่เล่น สายตาขวางโลกจ้องเขม็งมาที่เด็กหนุ่มผมขาว

ค..ครับ ฝ่ายที่ทำพลาดได้แต่หัวเราะแห้งแล้ง

ข้างหน้านี่มีเมืองเล็กๆ อยู่ จะพักมั้ย? สายตาของคันดะย้ายไปที่โทมะ แสดงให้เห็นชัดว่าไม่ได้ใส่ใจอเลนแต่อย่างใด

ไม่เป็นไรขอรับ ท่านคันดะต้องรีบไปปฏิบัติภารกิจต่อไป ควรจะรีบ โทมะตอบเรียบๆ

ก็ดี

หลังจากเรื่องของตุ๊กตาลาล่าแล้ว อเลนได้รับมอบหมายให้นำอินโนเซนส์กลับไปยังศาสนจักรแห่งความมืด ส่วนคันดะนั้นจะตรงไปปฏิบัติภารกิจใหม่ต่อไป ตอนนี้ที่ยังร่วมทางกันอยู่เพราะทางผ่านเป็นทางเดียวกัน แต่อีกไม่นานก็จะถึงเวลาแยกทาง

ความเปลี่ยนแปลงของคันดะมีออกมาให้เห็นเล็กน้อย จากที่ไม่ใส่ใจคนอื่น ก็เริ่มจะสนใจขึ้นมาบ้าง ถึงตาจะขวางหรือปากจะร้ายไม่ต่างจากเดิมแต่ก็ถือว่าเป็นไปในทางบวก อย่างน้อยๆ...สำหรับอเลนแล้ว ลึกๆ...อาจจะลึกมาก...ก็ดูเป็นมิตรขึ้นมาบ้าง

แล้วแกล่ะเจ้าถั่วงอก กินอย่างกับตายอดตายอยากมาจากไหน เฮอะ...ควายอดข้าว

ค..ควาย... ถึงหางเสียงนั้นจะเบา แต่อเลนก็ได้ยินชัดเต็มสองหู

เออ ควาย คันดะทำหน้าเหมือนไม่พอใจที่อีกฝ่ายยังอุตส่าห์ได้ยิน

แต่ควายไม่กินข้าว

ช่างหัวมันสิ ฉันด่าแก ไม่ได้ด่าควาย

เสียงลมพัดหวีดหวิวฝ่าความเงียบหลังการต่อปากต่อคำจบสิ้นลงแบบแปลกๆ คันดะไม่หลบตาไปไหน อเลนก็ได้แต่มองตอบ จนปัญญาจะสรรหาคำไปสู้

อ..เอ่อ... กลายเป็นโทมะที่ทำลายบรรยากาศชวนให้ลงไม้ลงมือนั้นลง เดินทางกันต่อเถอะขอรับ

ก็ไปสิ พูดจบคันดะก็เชิดหน้าออกเดินนำออกไปก่อนเช่นเคย

ผมเป็นควายเผือกไปแล้วแน่ๆ เลย อเลนหันไปกระซิบกระซาบกับโทมะ...ที่ว่าเป็นมิตรขึ้น...สงสัยจะคิดไปเอง

รีบๆ เดินถั่วงอก!

ก็ยังเป็นถั่วงอกเหมือนเดิมอยู่ดีนั่นแหละนะ...

ทั้งๆ ที่บางทีก็รู้สึกถึงความโดดเดี่ยวผ่านเบื้องหลังของอีกฝ่าย แต่พอรู้ตัวอีกทีคันดะก็มองไปข้างหน้าด้วยแววตาแข็งกร้าวนั้น พยายามยืนหยัดด้วยความเข้มแข็งที่เขาคงไม่อาจเข้าใจได้...ไม่ยิ้ม ไม่หัวเราะ ไม่พูดเล่น ไม่สนใจใคร มุ่งมั่นเพื่ออะไรบางอย่างจนไม่สามารถยอมได้แม้แต่จะให้ตัวเองล้ม อาจเป็นที่มาของคำพูดเย็นชาจนเหมือนไร้หัวใจหลายต่อหลายคำที่ผ่านริมฝีปากนั้นออกมา

แต่อย่างน้อยคันดะ...ก็ช่วยเขาเอาไว้ ทั้งๆ ที่ตัวเองบาดเจ็บเจียนตาย

ถึงจะก่นด่าตามมาอีกหลายประโยค แต่ชีวิตก็คือชีวิต สิ่งนั้นคือสิ่งที่คันดะได้รักษาเอาไว้ให้

...ถึงจะโดนเกลียดก็ไม่เป็นไร...

คันดะนี่เป็นคนดีนะครับ...

แกจะหาเรื่องฉันหรือไง?

...อาจจะเป็นแค่เรื่องของบุญคุณ...หรืออาจไม่ใช่...หรืออาจมากกว่า...

...อยากจะปกป้อง...

เดินต่อไปแบบนี้ คงถึงจุดที่ต้องแยกกันดึกๆ คืนนี้นั่นแหละ คันดะเดินต่อไปพลางกะระยะทาง

รักษาอินโนเซนส์นั่นดีๆ ล่ะเจ้าถั่วงอก ถ้าหายก่อนถึงมือโคมุอิล่ะก็ ฉันจะเชือดคอแกให้เหมือนเชือดไอ้ AKUMA พวกนั้นเลย

ค..ครับ อเลนรับคำอ้อมแอ้ม

แล้วทางโน้นจัดใครไว้บ้างโทมะ?

ขอรับ ที่ทราบจากท่านโคมุอิก็มี...

อเลนไม่ได้สนใจเรื่องที่ทั้งสองคนคุยมากนัก ส่วนหนึ่งก็เพราะไม่เกี่ยวข้องกับเขาโดยตรง อีกส่วนหนึ่งที่เหลือนั้นเริ่มชี้ให้เห็นถึงความผิดปกติของตนเอง...เขาสนใจที่จะมองคันดะ

ไอ้ถั่วงอก! แก! จะมองฉันไปถึงไหน?

...รู้ตัวจริงๆ ด้วย...

เปล่าครับ

จะมาเปล่าอะไร?

ครับ ขอโทษครับ

แกนี่มันยั่วโมโหฉันชะมัด!

คร้าบ ขอโทษครับ ยิ่งตอบออกไปง่ายๆ แบบนี้คันดะก็ยิ่งโมโหหนักขึ้น...สนุกยังไงไม่รู้...

จะยิ้มทำไมหา?! คันดะเริ่มโมโหมากขึ้นตามที่คาด

ไม่มีอะไรครับ อย่าคิดมากเลย พอพูดออกไปอย่างนั้น แม้จะยังข้องใจอยู่มาก แต่คันดะก็ส่งเสียงไม่พอใจเล็กน้อยก่อนจะสะบัดหน้าพรืดหันกลับไปตั้งหน้าตั้งตาเดิน

ไม่รู้ว่านานเท่าไรตั้งแต่ที่เริ่มต้นเดินทางกันมา จนป่านนี้ท้องฟ้าก็เป็นสีส้มแก่ ใกล้จะกลายเป็นสีดำเต็มที เหตุผลที่ต้องมาเดินอย่างนี้ก็เพราะจากเมืองตั้งต้นนั้นเกิดอุบัติเหตุมีดินถล่มลงมาขวางเส้นทางทั้งหมด ถ้าจะรอก็มีแต่จะเสียเวลาเปล่า คำนวณแล้วว่าอดทนเดินเอาเองจนกว่าจะถึงเมืองใหญ่อีกเมืองแล้วค่อยหาทางที่ดีกว่านี้ย่อมเร็วกว่า แม้จะไม่มากแต่ก็ถือว่าสำคัญในฐานะที่เป็นเอ็กโซซิสต์

คันดะ โทมะ อย่าขยับตัวเร็วมากนะครับ ทั้งๆ ที่แทบไร้บทสนทนามาตลอดทาง แต่จู่ๆ อเลนก็พูดขึ้นเมื่อเห็นบางอย่างเข้า

หมายความว่าไง? คันดะถามกลับมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆ

ต้นไม้น่ะครับ...มีปฏิกิริยาตอบสนองกับสิ่งที่เคลื่อนไหวผิดปกติ คล้ายๆ กับพวกต้นไม้กินสัตว์ มีเถาหนามพิษที่จะสะบัดหรือม้วนเพื่อป้องกันตนเอง เคยเจอตอนที่ออกเดินทางกับอาจารย์ แต่ไม่ทราบนะครับว่ามีพิษแบบไหน ถึงชีวิตหรือเปล่า

ไม่ขำเลยนะ คันดะพึมพำ ถ้าเกิดมี AKUMA โผล่มาในเวลาแบบนี้จะ...!!!

ไม่ทันขาดคำดี ด้วยสัญชาตญาณที่มีอยู่เดิมทำให้รับรู้ถึงการซุ่มโจมตีของอะไรบางอย่าง คันดะคว้าตัวโทมะเอาไว้ได้ทันแล้วรีบกระโดดหนี ทางด้านอเลนก็เช่นกัน ต้นไม้ที่โดนก้อนพลังงานบางอย่างนั้นโจมตีเริ่มปรากฏรูปดาวห้าแฉกสีดำลามไปทั่วลำต้นก่อนจะเหี่ยวเฉาและกลายเป็นเถ้าไป

AKUMA?

...โกหกน่า...

ทั้งคันดะและอเลนคิดตรงกันโดยไม่ได้นัดหมาย ในขณะที่หลบการโจมตีนั้นพ้นไปได้ เถาหนามเรียวๆ ก็สะบัดเข้ามาหา คันดะพาโทมะหลบพ้นได้ทันอีกครั้งก่อจะผลักโทมะที่เป็นเพียงหน่วยค้นหาเข้าไปหลังต้นไม้ใหญ่

หลบอยู่นั่นแหละ! สั่งเพียงเท่านั้นก็ดึงเอามุเก็นออกมา บ้าชะมัด ใกล้มืดไม่พอ ยังมีไอ้ต้นไม้งี่เง่าที่มางอกผิดที่ผิดทางอีก

คันดะ! โทมะ! ปลอดภัยหรือเปล่าครับ?!

เออ! คันดะตะโกนตอบกลับไปก่อนจะเอี้ยวตัวหลบกระสุนของ AKUMA ได้อย่างฉิวเฉียด ลักษณะการโจมตีแบบนี้ดูเหมือนจะเป็น AKUMA ธรรมดา ไม่ได้วิวัฒนาการเป็นขั้นที่ 2 พอจะเบาใจได้บ้าง

เมื่อเริ่มจับทิศทางได้แล้ว สิ่งที่เห็นก็คือร่างของเพื่อนร่วมงานในภารกิจครั้งที่แล้วพร้อมแขนซ้ายที่เป็นศาสตรากำราบ AKUMA กำลังพุ่งเข้าโจมตีศัตรูตัวสำคัญ การจู่โจมนั้นประสบผลสำเร็จด้วยดี ร่างของ AKUMA แหลกสลายไป ทว่าด้วยการโถมพลังเพื่อกำจัดฝ่ายตรงข้าม ทำให้อเลนเปิดช่องโหว่มากมาย แม้ AKUMA จะโดนจัดการไปแล้ว แต่ก็ยังมีหนามพิษของต้นไม้โดยรอบตวัดเข้าหา

วอคเกอร์!!! คันดะแผดเสียงเรียกอย่างโมโห ก่อนกระโดดเข้าไปช่วย เพียบพริบตาก็สามารถฟันเถาหนามให้ขาดสะบั้นลงได้

แต่แล้วก็พลาด...

โอ๊ย... มือเรียวยกขึ้นสัมผัสที่ต้นคอ ไล่จนพบบาดแผล บ้าชิบ...

แม้บาดแผลจะดูเล็ก แต่เจ้าตัวที่รู้ดีว่าเกิดจากอะไรนั้นย่อมไม่น่าวางใจ หนามพวกนั้นไม่อันใดก็อันหนึ่งฟาดโดนเข้าที่ช่วงระหว่างต้นคอกับไหล่ ปักลงลึกพอสมควรถ้าเทียบกับขนาดของตัวหนาม แน่นอนว่าไม่ได้เจ็บปวดอะไรมากมาย แต่สำคัญที่พิษเสียมากกว่า

คันดะ! อเลนรีบเข้าไปประคอง...เมื่อกี้...คันดะเรียกชื่อของเขา...

ไม่ต้อง! ไม่เป็นไร! เจ้าของเรือนผมสีดำปัดมืออีกฝ่ายทิ้งอย่างไม่ไยดี

ท่านคันดะ! ท่านวอคเกอร์! โทมะที่สังเกตว่าสถานการณ์สงบลงแล้วรีบวิ่งออกมาดู

โทมะ! คันดะโดนพิษของต้นไม้ครับ! อเลนรีบร้องบอก

ก็บอกว่าไม่เป็นไรไงเล่า! โธ่โว้ย! พูดได้แค่นั้นเจ้าของเสียงก็โซซัดโซเซ ทำท่าจะล้มลงแต่ก็ได้อเลนช่วยประคองเอาไว้ ภาพที่เห็นเริ่มพร่ามัว รู้สึกเวียนหัวตาลายจนไม่สามารถฝืนได้

กระผมจะรีบไปตามหมอที่เมืองที่เราเพิ่งผ่านมามาให้ขอรับ พูดจบโทมะก็รีบออกวิ่ง บริเวณโดยรอบไม่น่าห่วงนักเมื่อนึกถึงผลงานของคันดะที่จัดการกิ่งก้านหนามพิษไปจนราบ

ทิม! ช่วยตามโทมะไปด้วยนะ จะได้ติดต่อกันได้

เมื่อหันไปสั่งการโกเลมสีทองที่ติดตามตนมาตลอดเรียบร้อยแล้วอเลนก็หันกลับมาทางคันดะที่เริ่มไม่ได้สติก่อนจะรีบอุ้มไปวางไว้ให้นั่งพิงกับต้นไม้แล้วปลดเสื้อคลุมออกพอให้เห็นบาดแผลชัดๆ ในสถานการณ์ที่ต้องตัดสินใจทำอะไรสักอย่างนั้น อเลนแนบริมฝีปากลงบนบาดแผล ดูดเอาเลือดจำนวนหนึ่งออกมาแล้วบ้วนทิ้งไปบริเวณข้างๆ ไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรโง่ๆ ลงไปหรือเปล่า แต่ก็ยังดีกว่าไม่ได้ทำอะไรเลย

เด็กหนุ่มแตะมือลงไปบนใบหน้าที่ดูซีดเซียวและชื้นเหงื่ออย่างเป็นกังวลก่อนผละออกมา หลังจากที่จัดการถอดเสื้อคลุมออกปูบนพื้นแล้ว อเลนก็หันกลับไปพาคันดะมานอนลง

...รา...บี้...


โปรดติดตามตอนต่อไป...

คิดว่าคู่นี้ควรไปถึงขั้นไหนดี?

เอาแค่ A หรือ B หรือโลดดดดด C ไปเรยยยยย~!!!

เราสามารถ แต่งได้ 555 (แต่ฟีลปรับลำบากอ่ะ)

แสดงความเห็นได้เต็มที่ค่า!!!

Comment

Comment:

Tweet

ทำไมมีแค่นี้อ่ะกำลังสนุกเลย

#9 By (1.46.10.194|1.46.10.194) on 2015-06-05 15:23

ไม่นะๆๆๆ เอาอเลนคันดะ ไม่เอาอีรั่วกับคันดะ T^T (โดนFcราวี่ถีบ)

#8 By Nuyai on 2012-10-01 14:54

เพื่อความซาบซึ้ง อย่าถึง C เลย จะได้ออกดรามาไง (ทั้งที่จริงก็อยากอยู่หรอก)
คันดะสุดยอดดดดดด เป็นคนที่ดีจริงๆ เลยน้า~~ (เหรอ?) แค่อยู่เพื่อตัวเองไม่ได้ผิดสักหน่อย
อ่านไปแล้วพยายามจะไม่ขำนะ เพราะอยู่ในห้องคอมอ่ะ แต่ก็หลุดก๊ากไปหลายรอบเหมือนกัน 5555
ในที่สุดราบี้ก็ได้ออกแล้ว (แค่ชื่อ) มาแค่ชื่อแต่อาจจะส่งผลกระทบมากกว่าที่คิดก็ได้นะ จะรอดูต่อไปนะคร้าบบบ
อยากเล่นm~~~~~~~

#7 By Nashi on 2005-09-13 14:33

แหะ ๆ แอบกรี๊ดตอนเห็นชื่อราบี้เหมือนกันค่ะ
อ่านแล้วนั่งยิ้มเป็นบ้าอยู่คนเดียวหน้าจอคอม น่ารักมากมายเลยค้า

#6 By aorair (203.188.40.159) on 2005-09-12 10:03

แหงะ....รวบรัดตัดตอนจาง - -"
*มิ้ว*......ใจเยนเยน จายเยนเยนนนน

#5 By ちから on 2005-09-12 01:06

กร๊ากกกกกกก
ยังไม่ได้อ่านหมดนะย่ะ แต่เท่าที่เห็นคร่าวๆ
เธอเป็นเด็กเพิ่งหัดแต่งหรือไง ยัยบ้า
พอเป็นคู่ที่ตัวเองชอบไหงมันออกมาสารรูปแบบนี้แล
ติดใจชื่อราบี้ตอนสุดท้ายจัง อุอิๆ
คนหน้าตาดีบุกโลก
เดี๋ยวอ่านเสร็จจะโทรไปเนต์เยาะเย้ยเอาม่ะๆ

รักทึ่ม

จุ๊บๆ

จ๊วบส์

#4 By kAp๐M (202.133.176.35) on 2005-09-11 16:43

ขั้นzไปเล้ยยยยยยยยยยยยยยยย เนอะพี่เอส *หันไปพยักเพยิด*

อีกซักพักกลับบ้านกันเถอะนะพี่ทิมมมมมมม

#3 By ..-~:HANA~hanachiko:~-.. on 2005-09-11 09:18

หุหุ หึหึ ...หึหึหึ น่าร๊าก!!><~~(แว๊บเข้ามาอ่านค่ะ>w<//)

/me นั่งกรี๊ดราบี้ทั้งๆที่โผล่มาแค่ชื่อ,,=w=,,

ปล.แล้วจะตามอ่านต่อนะคะ><//

#2 By . on 2005-09-11 06:25

โอย...แซวไปหมดแว้วอ่า~~~~~ หมดมุกเมนต์!! กร่ะๆๆๆ

ดูไปดูมา อย่างว่าแหละ คันดะจากที่ควรจะเป็นคนที่ขวางโลก กลับดูตลกๆดีนะ ^^ (มองซ้ายมองขวา...เด๋วเจอมุเก็นทีเผลอ)
เวลาด่ากันก้ตลกดี ^o^
ชอบฉาก "ชิ้ง" โคตรอ่ะ 55555555555555555555555555
อารมณ์อเลนเริ่มเหมือนสต๊อกเกอร์เข้าไปทุกที ฮี่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆ หุๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 555555555 (นึกภาพแล้วฮาว่ะ)

ฉากไม้พิษน่ะไม่ขำหรอก (แต่ก่อนหน้านั้นขำมาทั้งเรื่องแล้ว~~~ กร๊ากกก)

โหยสุดท้ายอ่ะ....ทิ้งไว้ซะ
>w< ราบี้~~~~~~~~~~~~~ กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดด
ถ้าเป้นอเลนนะ จะถือโอกาสนี้ทำขั้น Z ไปเลย!!!

(บอกไว้ว่าห้ามหัวเราะ...รู้สึกพี่จะหัวเราะตั้งแต่ต้นจนจบเลยฟร่ะทิม =[]= ทำไงดี?? )


ปล. ในที่สุด....เอสเอ็มก็ติด D-gray จนได้ =[]=

#1 By [S]m on 2005-09-11 05:56

poupeegirl fashion brand community